Stapje voor stapje vooruit

Ik was vanmiddag weer bij de Hematoloog voor controle.
Zéér gespannen, dat was ik al een paar dagen, kwam ik binnen en erg opgelucht ging ik weer naar buiten.

De 2e lijns-behandeling met Ibrutinib, slaat gelukkig goed aan.

Alle functies van nieren e.a. organen zijn nog goed en de waarde, die vorig jaar met behulp van chemo-immunotherapieën flink moest dalen, gaat nu weer omhoog. Daar was ik van tevoren voor gewaarschuwd door de arts, zodat ik niet zou schrikken. De snelheid van het stijgen viel hem op dit moment nog mee, dus wie ben ik dan om me zorgen te maken, zou je zeggen.

Nou, me zorgen maken is heel eenvoudig kan ik jullie vertellen. Het houdt maar niet op in dit huishouden met ziek zijn en de gevolgen daarvan.
Waar we eigenlijk al jaren vanuit gingen, dat Arie vast veel eerder zou overlijden dan ik, werd ineens een ander verhaal. Mijn man is een wandelend, medisch wonder.
En ik ga weer door alle stappen van onzekerheid en rouw, want dat is het, om straks hopelijk uit te komen bij een gemoedstoestand die strijdlustigheid combineert met aanvaarding.

De dreiging van Corona doet ook geen goed.
Ik zal voor altijd extra kwetsbaar blijven voor virussen e.d., daar zal ik een weg in moeten vinden en mijn verstand moeten blijven gebruiken.
Maar ga vooral ook genieten van de tijd die je nu nog krijgt’, zei de arts me net.

Ik train inmiddels bij de fysio, probeer zo vaak mogelijk te wandelen en kan me nu al ontzettend verheugen op lenteweer en de natuur, die zich weer aan het vernieuwen is.
Hopelijk kunnen we snel in ons tuintje zitten, dat zou al heel veel schelen.

Ik ga zeker zoveel mogelijk genieten, zover Corona dat nu nog toelaat.
Ik ben erg moe en dat vond de arts niet zo heel erg vreemd, gezien alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd en de behandelingen die er zijn (geweest).

Voorlopig zorgt het virus er nu nog voor, dat ik mijn kinderen en kleinkind níet ga zien het Paasweekend, want tja ……………. Corona-regels.
Laat ik voorop stellen, dat ik het eens ben met deze regels, maar djeezz wat is het moeilijk om geliefden niet in het echie te kunnen zien.

Wél kreeg ik van de hematoloog net het goede nieuws, dat ik de eerste week van april gevaccineerd ga worden met Moderna. Daar ben ik héél blij mee!

Wordt weer vervolgd

Dit bericht werd geplaatst in Blij, CLL, Corona, Dochter, Emoties, Genieten, gezondheid, Hematon, kanker, Kleinkind, liefde, Liese, Moeder, Oma, Onrust, Rouw, Verdriet. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s