Walk down Memory Lane

Ik wil natuurlijk niet te vroeg juichen, maar …. ik zie en voel zeker al verschil aan de lymfeklieren rondom mijn hals. Ze zijn al enorm geslonken en mijn eigen gezicht komt weer stukje bij beetje terug.
Ik neem aan, dat de klieren in de rest van mijn lijf ook goed reageren.
Vandaag schijn ik er erg bleek uit te zien en de klieren zijn pijnlijk.
Mijn lijf is hard aan het werk.

Ik slik deze medicatie nu een week en heb, gelukkig, nog geen last gehad van bijwerkingen. Hopelijk blijven die ook (zo lang mogelijk) weg.
Uiteraard houdt het me flink bezig, dat de kanker al zo snel weer toe heeft geslagen en heb ik de wensen v.w.b. mijn uitvaart afgelopen week weer wat bijgewerkt.
Geen paniek, ik heb mijn wensen al ruim 40 jaar op papier staan.

Nu kreeg ik laatst van een vriendin een goede tip, de foto’s!
Al jaren worden er bij een uitvaart foto’s van de overledene getoond en ik ben nu dus foto’s van mezelf aan het uitzoeken.
Sommige mensen zullen dit een raar of zelfs luguber idee vinden. Ik vond het een geweldig idee! Kan ik ze zelf uitkiezen én het is genieten qua herinneringen, die op deze manier allemaal weer langskomen.

Wordt weer vervolgd ….

Dit bericht werd geplaatst in CLL, Dood, Emoties, Genieten, gezondheid, Hematon, kanker, liefde, Loslaten, Moeder, Oma, Onrust, Verdriet, vriendschap. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s