Dikke, vette Pech

Tja, hoe noem je zoiets?
Gewoon dikke, vette pech, denk ik.

Afgelopen dinsdag lag ik, net als een jaar geleden, weer in de PET-scan. Een maand voor mijn volgende controle-afspraak heb ik aan de bel getrokken bij de Oncoloog en dat blijkt niet voor niets te zijn geweest. De afgelopen weken en vooral de laatste paar dagen, voltrokken zich allerlei scenario’s in mijn gedachten. Wat als? Zeer vermoeiend en erg weinig slaap.

Vanmorgen vertrok ik, samen met een lieve vriendin, naar mijn afspraak met de Hematoloog/Oncoloog. Hij had de uitslag van de scan en die zou besproken worden. Arie bleef thuis, dit uit angst voor Corona, ik heb Arie gebeld en zo kon hij, via de telefoon, het gesprek meeluisteren. De PET-scan van afgelopen dinsdag liet hetzelfde beeld zien als de PET-scan van vorig jaar. Alle lymfeklieren zijn weer erg opgezet, de kanker blijkt agressiever dan verwacht ……………………….

Ben ik weer terug bij af!?
Nou nee, ik ben helaas een fase verder of teruggezet, hoe je het maar wilt noemen. De kanker is agressiever dan gedacht.
De verwachting was dat ik, na de chemo-immunotherapie van afgelopen jaar, een aantal jaren (2 tot 4 jaar) géén medicatie nodig zou hebben.
Het is tenslotte een chronische kankersoort en het woord chronisch zegt genoeg, ik raak het nooit meer kwijt. Voor degene die meer wil weten; google op CLL.
Nu blijkt de kanker na 6 maanden alweer flink bezig te zijn geweest in mijn lijf.

Het was een goed en duidelijk gesprek. Veel ruimte voor vragen en de vraag die ík kreeg was: ‘Wil je nog voor een behandeling gaan?’
Tja, dat hangt natuurlijk o.a. af van bijwerkingen, hoe is de kwaliteit van mijn leven dan nog? Op alles kreeg ik duidelijke antwoorden, de arts had ook overleg gehad met een collega in Amsterdam over de mogelijkheden. Mijn besluit is om nu met een andere kuur te beginnen en te duimen dat deze voldoende aanslaat en ik, hopelijk, weinig bijwerkingen zal hebben.

Conclusie:
Ik ga nu beginnen met een ‘continue-behandeling’. Ik slik, vanaf nu, dagelijks een pil. Blijvend. Als het goed is zorgt deze medicatie ervoor, dat de CLL uit mijn lymfeklieren wordt afgevoerd naar mijn bloedbaan. Na een x-tijd zal de werking zich verplaatsen naar het verwijderen van de CLL uit mijn bloed.
Mocht deze medicatie niet afdoende zijn, dan is er nog andere medicatie om op over te stappen.
Het is afwachten hoe ‘mijn kanker’ hierop reageert.

Ik had op een beter bericht gehoopt, maar moet het hiermee doen.

Dit bericht werd geplaatst in Emoties en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s