Van Genieten & Verdrieten

Arie en ik hadden, vorige week, een heerlijk weekend!
We verbleven in een B&B in de Ooijpolder en waren een kwartiertje rijden verwijderd van kinderen en kleindochter.
De B&B lag net buiten de stad Nijmegen, maar het was daar genieten van een ongekende rust, uitzicht op de Waal, waar binnenschepen 24/7 af en aan voeren met zacht zoemende motoren, en uitzicht op Nijmegen en Lent. Ons terras grensde aan een natuurgebied, waar runderen en paarden vrij rondliepen. Geweldig!

Het weer was fantastisch, dus genoten we volop van alles vanaf ons eigen terras.
Het was de eerste keer dit jaar, dat ik het hele eind weer reed en dat viel eigenlijk best tegen. Maar we hadden, na aankomst, de rest van de dag om bij te komen.

De dag erna vertrokken we bijtijds naar Nijmegen om de verjaardag van kleindochter Liese te vieren.

3 jaar is ze alweer, tijd vliegt inderdaad.
Wat was het gezellig! De plek waar Arie en ik zaten was gemarkeerd met schilders-tape, zodat Liese goed kon zien als ze te dichtbij zou komen.
Wat vind ik dat toch ontzettend moeilijk, het niet kunnen aanraken, knuffelen etc., maar ja, mijn immuunsysteem laat nog veel te wensen over, dus voorlopig zullen we het hiermee moeten doen.

Na de lunch vertrokken we weer naar de B&B en konden we, dankzij het prachtige weer, bijkomen op ons terras. Hond Foppe vermaakte zich ook prima.
’s Avonds aten we weer gezellig met zijn vijven.
De volgende ochtend vertrokken we naar huis. Eerst nog even koffie drinken bij de kinderen en genieten van Liese. Daarna de snelweg op om 200 km te rijden. Gelukkig was het zondag, dus vrij rustig qua verkeer. We maakten een tussenstop voor koffie en een broodje en om even wat bij te komen, wederom prachtig weer om buiten op een bankje te genieten.
Thuisgekomen waren we ontzettend moe, maar zeer tevreden. Lekker liggend op de bank wat bijkomen en vroeg op bed.

Maar rond 01.00 u. maakte Arie mij wakker, hij had hoge koorts, lag te rillen en het was direkt duidelijk dat hij een sepsis had.
Wat een lullige afsluiting van zo’n fijn weekend. 112 gebeld en alles klaargezet wat Arie mee moet nemen naar het ziekenhuis. De ambulance zou er iets langer over doen, omdat ze, in deze Corona-tijd, bij koorts steeds uit moeten gaan van Corona en zich dus in pakken moeten hijsen en allerlei andere voorzorgsmaatregelen moeten nemen.
Toen de ambulance wegreed belde ik het ziekenhuis, ik mocht komen, maar mét mondkapje. Wat een vreemde gewaarwording, Arie lag in een kamertje grenzend aan een ‘sluiskamer’. De verpleegkundige was helemaal ingepakt en communiceerde met haar collega via een babyfoon. Verder verliep alles, zoals het altijd loopt.
Uren later, nadat ook was geconstateerd dat Arie geen Corona had, werd hij opgenomen en naar de verpleegafdeling gebracht. De antibiotica was al aangesloten en ik kon naar huis.
Hoe vaak we dit al hebben meegemaakt, het gaan nooit wennen.

Bij thuiskomst verwelkomde het hondje mij en ben ik een stukje met hem gaan lopen. Daar loop je dan, ’s morgens tegen 05.30 u.

Om 08.00 u. werd er aangebeld, 3 mannen voor de deur, ze komen de vloer isoleren. Uiteraard wisten we dat dit zou gaan gebeuren, maar het is me nu toch echt teveel. Onze wijk is aan de beurt voor het zoveel-jaarlijkse groot onderhoud, overal worden nieuwe ruiten ingezet, sloten aangepast, geschuurd, gezaagd, radio’s aan etc. etc.
Druk, druk, druk! Pffffff

We zijn vandaag 1 week verder en Arie is nog steeds in het ziekenhuis.
Ik heb, zo lijkt het, kou gevat en heb me de hele week grieperig gevoeld. Inclusief wat snotteren en keelpijn. Ik ben dan ook niet op bezoek geweest bij Arie. Gelukkig zijn er lieve mensen om ons heen, die hem bezoeken en ons helpen.
Aangezien de verpleging rond Arie zich zorgen maakt over mijn klachten, heb ik me gisteren maar aangemeld voor een Coronatest. Morgenochtend kan ik terecht in IJlst. Dat wordt dus weer afmelden voor mijn Revalidatie-traject en wachten op de uitslag, die ik uiterlijk woensdag ga krijgen.

Het is balen met een hoofdletter, maar het is niet anders.


Dit bericht werd geplaatst in Beppe, Blij, CLL, Corona, CVC, Dochter, Emoties, feestje, Geluk, Genieten, gezondheid, Hematon, kanker, Kleinkind, liefde, Liese, Moeder, Nijmegen, Oma, Onrust, ontspannen, Rust. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s