Bijna ……. :)

Afgelopen week liet ik bloedprikken in het MCL Harlingen.
Dit moest op afspraak, dus ik stond er de eerste keer voor Jan met de korte achternaam, maar de volgende middag kon ik er terecht.
Wat in 7 maanden prikken in Leeuwarden níet gebeurde gebeurde hier wel, zelfs nadat ik had gevraagd om een heel dun vlindernaaldje, presteerde deze vrouw het om me met een blauwe arm naar huis te laten gaan. Balen!

Maar goed, maandag j.l. had ik een videogesprek met de hematoloog in Leeuwarden, i.v.m. de uitslagen. Heel erg vreemd om elkaar zo te spreken, minder fijn ook.
De leukocyten-waarde is nog steeds met een daling bezig, 2 maanden na mijn laatste kuren, en is nu 1.2. (gemiddeld moet dat 10 zijn) Veel te laag dus. Er werd een injectie geregeld, die ik vanmorgen door de assistente van de huisarts kreeg toegediend.
De bedoeling is om mijn beenmerg een boost te geven, waardoor de aanmaak van witte bloedlichaampjes weer op gang moet komen. Volgende week weer bloedafname en de 20e een videogesprek met de hematoloog. Duimen dat de waarde stijgt. Ook zorgt de hematoloog voor een verwijzing voor Revalidatie Friesland, waar zowel op lichamelijk en psychisch vlak aandacht zal zijn voor een leven met/na kanker.

FSKO3003 (1)Wat een heel leuk vooruitzicht is is dat Marijke, Bram & Liese volgende week vrijdag richting Harlingen komen. Ze verblijven dan in het huis van een oud klasgenootje van Marijke net buiten Kimswerd. (3 km hiervandaan)
Er is daar een grote, omheinde tuin. Handig i.v.m. Liese én de hondjes. We hopen natuurlijk op droog weer, zodat we lekker buiten kunnen zijn.
Om de knuffelbehoefte zo goed mogelijk te weerstaan lees ik af en toe een artikel over wat Corona heeft aangericht en nog steeds doet.
Óók bij jonge, sportieve, gezonde mensen.
Het is zo makkelijk te vergeten als je helemaal niet in aanraking komt met andere mensen, behalve buiten in onze eigen tuin en af en toe in het ziekenhuis.
Ik ben er eigenlijk van overtuigd, dat het voor ons moeilijker gaat zijn dan voor Liese, maar met mijn weerstand van 0, zoals de hematoloog nogmaals benadrukte, mag ik het mezelf en Arie gewoon niet aandoen om besmet te raken.

Desalniettemin kijken Arie & ik er ontzettend naar uit, ze straks weer in levende lijve te zien!

Dit bericht werd geplaatst in Beppe, Blij, CLL, Corona, Emoties, Geluk, Genieten, gezondheid, Hematon, kanker, Kleinkind, liefde, Liese, Moeder, Oma. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s