Wie het weet, mag het zeggen

Alweer de 6e dag dat Arie in het ziekenhuis ligt.

Er is al veel gedaan qua onderzoeken, bloedkweken, een echo van de buik die niets  vreemds liet zien. 2 dagen later werd er nog een CT-scan van de buik gemaakt, maar ook daarop is niets te zien dat de pijn die Arie heeft zou kunnen verklaren.
Er wordt nu ook gezocht of er wellicht een schimmel in de bloedbaan terecht is gekomen.
Moedeloos is inmiddels het woord, dat de boventoon voert.

Wat heel erg fijn is is het ziekenhuis in Sneek, waar Arie verblijft.
Lieve verpleging, geen gehaast, oog voor de mens in de patiënt, zowel door artsen als verpleging én ze luisteren (!) als je zelf met ideeën komt. Zo fijn!
Wat ook opvalt is, dat iedere arts/verpleegkundige, die Arie’s kamer binnenkomt, zijn dossier heeft gelezen. En dat alles wat besproken is wordt genoteerd.
We hebben hiermee zo vaak andere ervaringen gehad, de afgelopen 11 jaren.

Arie is de eerste patiënt in het ziekenhuis met een chronische CVC, dus, zoals ze het zelf noemen, veel leermomenten voor iedereen die met hem te maken heeft.

Ik merk dat de chemobehandelingen een flinke aanslag op mijn lijf plegen. Dat wist ik natuurlijk al, maar Arie deed ook veel dingen in en om het huis. De chemo stapelt ‘lekker’ door en zorgt o.a. voor erge vermoeidheid en een verward hoofd.
Gelukkig zijn er een aantal mensen die mij, met zowel mentale als fysieke hulp, bijstaan.
Ik wil veel meer dan mijn lijf wil en tja, het lijf wint uiteindelijk toch.

img_1684

Hond Foppe logeert de afgelopen dagen vaak bij zijn vriendje Jannes. Hij heeft het daar erg naar zijn zin en ik kan thuisblijven als ik te moe ben. Het is wel een heel dubbel gevoel, want ik mis hem ook. Het is stil in huis.

Morgen komt dochter Marijke, via een bezoek aan Arie, hierheen.
We hebben elkaar 3 maanden niet gezien. Dat is té lang.
Maandag zal zij mij vergezellen naar het MCL voor mijn laatste kuren en een gesprek met de hematoloog. 

Nu wat spullen voor Arie bij elkaar zoeken en dan ga ik straks bij hem op bezoek. 

Dit bericht werd geplaatst in CLL, Communicatie, CVC, Emoties, gezondheid, kanker, liefde, MDL, Onrust, Short Bowel Syndrome, TPV, Verdriet, vriendschap, zorginstellingen. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s